Ingedeeld onder: vakantie | Tags: experiment, genen, IJsselmeer, ijstijd, KNRM, Terschelling, vakantie, windkracht, zeilboot, zeilen, zonkracht, zwemvest
Morgen steken we van wal. In ons kajuitzeilbootje gaan we het water op, de Friese meren over, het IJsselmeer bedwingen, droogvallen op het Wad, een terrasje pakken op Terschelling. Er is vandaag in de boot een kooiconstructie ontwikkeld waar Nathan helemaal safe in opgeborgen kan worden. Het arme kind moet minimaal een week in een zwemvest doorbrengen, hij heeft nog nooit een boot van binnen bekeken. Het is dus één groot experiment.
Mijn ouders heb ik voor de zekerheid maar niet ingelicht, want die doen geen oog meer dicht. Ook op mijn bijna dertigste maken m’n ouders zich nog steeds zorgen over me. Dat houdt voor hen waarschijnlijk nooit op. En dat gaat de generaties lang zo door.
Er zijn meer dingen die generaties lang door kunnen gaan. Die zeilverslaving van KP zit in z´n genen. Daar kan hij niks aan doen, hij moet er mee leren omgaan. Toen hij laatst besloot om zonder ervaring de Noordzee op te gaan, leverde de KNRM hem na een paar uur twee dorpen verderop weer af. Het excuus: iets met zeeziek zijn. Het gevolg: gewoon weer eens proberen. Het resultaat: zijn verjaardagscadeau wordt wat decadent dit jaar, ik stuur ‘m op een zeezeilcursus. Die gekte kan heel goed door Nathan zijn geërfd. Dat weten we dus nog niet. Als Nathan op z’n dertiende besluit dat hij solo de wereld rond wil zeilen dan zal dat een regelrechte aanslag zijn op ons huwelijk. Gelukkig kunnen we dat nu al vast bespreken.
Laura gaat het wel doen, in haar eentje de wereld over. Nathan is dan niet zoals zij op een zeezeilreis geboren, maar verder kan het nu nog alle kanten op. Morgen kunnen we de kiem leggen voor iets waar we daarna geen controle meer over kunnen houden. Maar misschien heeft hij ook wel mijn genen en wil ‘ie op z’n dertiende naar een feesteiland om daar met z’n kont in het zand te liggen. En nog veel erger. Dus dan zijn die genen van KP misschien zo gek nog niet.
Misschien zijn we morgen wel weer terug. Omdat de KNRM ons ergens vandaan vist, omdat we zeeziek worden, omdat we na drie uren Nathan nog steeds niet in z’n zwemvest hebben gekregen, omdat er een orkaan voorspeld wordt, omdat de zonkracht niet sterker is dan de windkracht, omdat we 8,25 bij 2,46 meter te krap vinden voor een gezonde relatie, omdat de ijstijd uitbreekt…
In elk geval voor nu even vakantie. Nouja, vakantie…
Ingedeeld onder: baby, vakantie, voetbal | Tags: consultatiebureau, fotograaf, koffers, luiers, Ondiep, oranje, paspoort, stadhuis, vakantie, voetbal, welpies, wuppies
Ondiep is volledig oranje gekleurd. De buurtvereniging heeft z’n taak weer erg serieus genomen. De paaskippen en -kalkoenen zijn weer van de gevels getrokken en vervangen door wuppies, welpies en andere shit. En wij? Wij gaan volgende week op vakantie. Joehoe, wil iemand ons sms’en als ‘onze jongens’ eruit liggen? Tegen die tijd zoeken we ons huis wel weer op.
Vakantie dus. Met z’n drieën. Sommige mensen hoor ik nu denken: “Je hebt al maanden verlof, wat moet jij nu op vakantie?” Maar brrrr, als ik de hele checklist heb samengesteld en alles heb ingepakt ben ik echt wel aan vakantie toe.
Luiers? Pakken hydrofielluiers (die je overal voor gebruikt behalve als luiers)? Bedje met genoeg lakentjes en dekentjes? Tig rompertjes? Setjes kleren zodat ‘ie elke dag drie keer verschoond kan worden? Checkcheckcheck, mochten we Frankrijk niet meer uitkomen dan kunnen we gerust nog wat langer blijven. Billendoekjes? Spuugdoekjes? ORS en paracetamolzetpillen? Klamboe? Zonnebrandcreme? Zonnehoedje? Zinkzalf? Thermometer? Ja, hebben we. Kolfapparaat? (Ik lig liever topless op een strand dan borstvoedend op een terrasje in Parijs…) Flessenwarmer die in de auto kan worden aangesloten? Poedermelk? Flesjes? Speen? Het konijn met het maffe oortje? Allemaal ingepakt. Vitamine K-druppels? D ook? Dat enorm irritante lawaaimakende en lichtproducerende apparaat waar Nathan een uur gefascineerd naar kan kijken? Zelfs dat nemen we mee. We kunnen!
Ik ben bang dat we in Parijs aankomen en ontdekken dat we geen koffers voor onszelf hebben meegenomen…
Morgen nog naar het het consternatiebureau voor Nathans eerste prikken, naar de fotograaf om pasfoto’s van hem te laten maken en naar het stadhuis om hem bij te laten schrijven in het paspoort. Wauw, dat belooft weer een prachtige dag te worden, ik heb er nu al zin in!
Een van de meeste gevoerde discussies in dit huis gaat over de vakantiebestemming. Voor KP geldt elke vakantie waar een zeil aan te pas komt als een goeie bestemming als de windkracht hoger is dan 4. Ik wil het liefst veel zon met niet teveel wind. KP vindt de Friese meren al mooi zat en een beetje regen kan dan geen kwaad. Doe mij maar Italië, dan ben je er in juni vrijwel zeker van dat het met het weer wel snor zit.
Om uit deze discussie te komen, hebben we nu beiden een troef in handen: Nathan. En dus wordt het India. Kijk maar:
http://player.nos.nl/index.php/media/play/tcmid/tcm:5-373382/
