Ingedeeld onder: De krant van vandaag, Mexicaanse griep, zwangerschap | Tags: zwangerschap, Mexicaanse griep, RIVM, vaccin, Gezondheidsraad, Nieuwe Influenza A, knuffelen
Voorpagina Trouw vanochtend: “Mexicaanse griep is nu een epidemie. Inenten begint in november.” Ik ben 33 weken zwanger en behoor officieel tot de risicogroep. Als ik een vaccinatie wil dan kan ik die in november dus gaan halen. Maar ik ben er nog niet uit wat schadelijker is: griep krijgen of een prik halen. Het vaccin is nog niet voldoende getest op zwangere vrouwen en het is dus ook niet niet bekend of het vaccin schadelijk is voor het kind.
Volgens de Gezondheidsraad en het RIVM moet ik me laten inenten. En die zijn hartstikke deskundig op dat gebied. Maar dan heb je ook nog een hoop deskundigen die net zo lang hebben gestudeerd om hun titel te halen en die vinden weer dat het niet nodig is. En dat je het risico vooral niet moet nemen, omdat de gevolgen nog niet bekend zijn.
En nu? Zo’n 6 tot 10 % van de zwangeren met Mexicaanse griep komt er aan te overlijden. Bij een gewone griep is dat geloof ik 1 tot 2 %. Ik mag dan niet zo heel erg paniekerig doch (on)redelijk hypochondrisch zijn aangelegd, dit soort cijfers jagen me een beetje angst aan. Ik wil niet dood.
Er zijn drie opties: ik haal een prik, ik haal er niet een of ik ga op excursie naar de dichtstbijzijnde huisartsenpost. Ik stel me zo voor dat ik daar een dag in de wachtkamer ga zitten en mensen die de diagnose Nieuwe Influenza A hebben gekregen eens even lekker ga knuffelen. Met een beetje mazzel heb ik dan gauw een milde variant te pakken en kan ik er daarna helemaal tegen. Hmmm, nu is er dus nog een keuze bij gekomen. Wordt vervolgd.
(En hier vind je de veelgestelde vragen aan het RIVM over Nieuwe Influenza A en zwanger zijn.)
Ingedeeld onder: Mexicaanse griep, zwangerschap | Tags: dr. Vogel, hypochondrie, Mexicaanse griep, pabo, RIVM, virus, zwangerschap
Dit wordt een tamelijk informatieve blog over de Mexicaanse griep en zwangerschap. Voor alle ongeruste zwangeren, hypochonders en alle andere geïnteresseerden.
Voor een hypochonder als ik is de Mexicaanse griep een angstaanjagend monster. Gisteren zei ik nog tegen KP dat ik het allemaal niet zo geloofde. Handen wassen om de griep te voorkomen, dûh. Daarmee ga je echt geen griep voorkomen. Bij de ingang van de Albert Heijn stond een asociaal hoestende straatkrantverkoper die z’n hand niet voor z’n mond hield. Ehuh, even handen wassen als ik thuis kom zeker… Nee, ik had het er helemaal mee gehad.
Toen ik vanmiddag in de auto het radiojournaal hoorde, vertelde de nieuwslezer dat zwangere vrouwen meer kans hebben om een ernstige vorm van het griepvirus te krijgen en een grotere kans om er aan te overlijden. Mijn ongeloof verdween als sneeuw voor de zon en mijn hypochondrie heeft zich weer in al zijn verschijningsvormen geopenbaard.
Ik had ooit een leukemieperiode waarin ik overtuigd was dat ik leukemie had. Het begon toen ik 14 was. Het heeft volgens mij jaren geduurd, maar ging op den duur weer over. Maar wel pas na talloze bloedonderzoeken waarvan ik de uitslag iedere keer weer in twijfel trok. Waarschijnlijk ging het over omdat ik zat was van de dagelijks drie glazen pleegzuster bloedwijn. De vuilniswagen die glas ophaalde moest er extra voor rijden. Pleegzusterbloedwijn behoorde tot de medicijnkast van mijn moeder en het stond naast de arnica force van dr. Vogel. In de categorie je-weet-niet-of-het-helpt-maar-baat-het-niet-dan-schaadt-het-niet. Hoewel mijn moeder me deze beschrijving niet in dank zal afnemen. Ze smeert zelfs arnica op gebroken rugwervels. Maar toen wist ze nog niet dat ze gebroken waren. Dat ontdekte ze pas nadat ze twee weken in een stoel had gezeten en geslapen. Mijn hypochondrie komt zeker niet bij haar vandaan. Hoewel angst voor een huisarts ook op angst voor een ernstige ziekte kan wijzen.
Toen de leukemieperiode over was, kondigde zich al gauw een nieuwe aan. Ik had allerlei periodes met net zoveel vormen van kanker en elk half jaar een tumor op een andere plek. Ik dacht een poosje de symptomen te hebben van trombose en ik leed in mijn fantasie aan een spierziekte. Dat laatste kreeg ik toen ik na vijf jaar stilzitten weer overdreven intensief aan het schaatsen was geslagen. Maar die verklaring bedacht is pas toen ik de realiteit weer wat onder ogen was.
Het is een hele poos weggeweest, maar ik zie nu een nieuw gevaar dreigen dat zich gestaag tussen mijn oren nestelt. Dat is voorlopig ook wel even de beste plek als ik het nieuws zo een beetje volg. In de Verenigde Staten is al besloten dat zwangere vrouwen als eerste gevaccineerd zullen gaan worden. Uit een onderzoek blijkt namelijk dat zwangere vrouwen een vier keer grotere kans hebben om een ernstige variant te krijgen en een vier keer grotere kans om er aan te overlijden. Omdat de complicaties bij zwangeren ernstiger kunnen zijn. In Nederland werkt het RIVM nu een advies uit dat waarschijnlijk half augustus verschijnt. De risicogroepen zijn als volgt:
Even tellen: ik ben zwanger, heb een zoon tussen de 6 maanden en 24 jaar, sta in contact met mensen die in contact staan met kinderen jonger dan zes maanden en bovendien sta ik vanaf september voor een aantal paboklassen. Dat zijn dus elk uur dertig studenten die vier dagen per week voor een klas met dertig snotterende kinderen staan. Brrrr, ik ben een enorm risicogeval en ik ben er helemaal niet gerust op.
Tsja, wat valt er nu anders te doen dan afwachten? Ik kan nog niet gevaccineerd worden want het vaccin is nog niet genoeg uitgedokterd. Uit de buurt blijven van mensen met griepverschijnselen. Hand of zakdoek voor je mond als je niest. Niet aan m’n mond, neus of ogen zitten. Handen regelmatig wassen met water en zeep en afdrogen met keukenrol, schoon papieren zakdoekje, warme lucht of handdoekrol. Ventileren van woon- en slaapruimtes en voorwerpen als deurklinken regelmatig schoonmaken. Liever niet naar landen waar de griep al veel voorkomt en als ik dat wel doe handen wassen en papieren zakdoekjes gebruiken. Mocht ik griepverschijnselen krijgen dan moet ik meteen contact opnemen met de huisarts, want dan kan die beslissen of ik virusremmers mag krijgen.
Voorlopig lijd ik dus aan een milde vorm van smetvrees. En dat komt me eigenlijk helemaal niet zo slecht uit.
PS: Voor iedereen die meer wil weten over zwangerschap en de Mexicaanse griep nog even de volgende links: die van het RIVM met veelgestelde vragen over zwangerschap en Nieuwe influenza A (H1N1) en die van RTL Nieuws met het filmpje uit het journaal van vanavond.