Bekväm

Het is zonder twijfel het raarste cadeau dat ik ooit voor mijn verjaardag heb gekregen. Mijn schoonouders gaven mij vandaag een Bekväm (ä = alt 132). Dat is Ikeaas voor zo’n kruk waar elk huishouden er minimaal eentje van heeft staan. We hadden er al een en nu hebben we er dus twee. Van Bekväm staat er momenteel maar eentje op Marktplaats. Dat is een indicatie van hoe handig die dingen zijn. Niemand wil ze kwijt. Er bestaan fora waar mensen met elkaar info uitwisselen over hoe je ze het beste kunt overschilderen en hoe je ze het leukst kunt decoreren.

KP en ik zijn non-klussers. We vormen samen een stel waar een programma als ‘Het Blok’ elk seizoen naar zoekt om een kijkcijferkanon te kunnen worden. Wat dit wel aardig illustreert is het feit dat we na een maand in ons nieuwe huis nog steeds geen lampen hebben in de gang, de woonkamer, de slaapkamers en op de overloop. Wij behelpen ons in deze tussenwoning met drie staande lampen en twee schemerlampen. Met onze hang naar duurzaamheid zouden we zelfs wel wat spaarzamer om kunnen gaan.

Vanavond is KP is de deur uit en probeer ik mijzelf te vermaken. Op de meeste avonden gaat me dat goed af, maar niet op zondagavond. Dus heb ik net Bekväm in elkaar gezet en geconcludeerd dat ik volgend jaar een extra aanwijzing op mijn verlanglijst plaats: gemonteerd. Toen ik op marktplaats een Bekväm aantrof hadden er al bellen moeten rinkelen bij de aanprijzing: ‘al gemonteerd’ met uitroepteken. Ik zette de middenbalken moervast aan de zijkant, maakte de andere zijkant moervast en ontdekte dat ik tekening 2 had overgeslagen. Toen moest de ene zijkant er weer af en ontdekte ik dat ik de overgebleven zijkant verkeerdom had zitten. Toen moesten alle schroeven er uit en had ik weer een plat pakket.

Merkwaardig is dat ik een abonnement heb op de 101woonideeen. Dat is nou bij uitstek een blad dat mijn klusvermogen zwaar overschat. De meeste ideeën zijn ‘eenvoudig’, ‘leuk en simpel te maken’  en ‘een kwartiertje werk’. Ik trap daar al lang niet meer in. De talloze plakbandkerstbomen die dit jaar in de woonbladen voorbijkomen, wantrouw ik. Het plakken in een leuk kerstbomenvormpje zal nog de minste moeite kosten, maar zo tegen driekoningen moet die rommel er ook weer af, en wat tref je dan voor resultaat aan? Een omherstelbaar verwoest behang zodat je in hartje zomer alsnog tegen een plakbandloze kerstboom aan zit te kijken. Voor ons dus geen kerstbomen dit jaar, zelfs niet van plakband.

Maar ik doe mezelf tekort. Eigenlijk denk ik dat ik, afgezien van IKEA-pakketten, nog wel potentie heb om te klussen. En KP alleen maar allergisch is, op twee punten: het eerste voor klussen en het tweede voor klussende echtgenotes. Als ik dus klus kan ik er van op aan dat KP het in twee minuten van me overneemt en een resultaat levert waar de honden geen brood van lusten. Dus moet ik altijd kiezen tussen twee kwaden: of de tijd in deze woning doorkomen met zo weinig mogelijk licht in de wetenschap dat het maar voor een jaar is, of genoegen nemen met lampen die met knopen en knijpers en elastiekjes half-half aan het plafond hangen.

Ik zit dus in de tang. Maar nu is KP morgen ook de deur uit en heb ik zojuist een oude 101 gevonden met een stappenplan om zelf een lamp aan te sluiten. Het is alleen hopen dat ik tekening 2 niet oversla: hoofdschakelaar omzetten en controleren of alles plat ligt. Spannend!