Ingedeeld onder: zwangerschap | Tags: echo, kinderfeestje, poli, status, verpleegkundige, wachtkamer, ziekenhuis
Dat wil zeggen: vanaf morgen ben ik een medisch geval. En hoera, omdat ze dan in me gaan ingrijpen. Ze is het ziekenhuis. Ik ben dol op ziekenhuizen. Dat klinkt raar, maar ik word altijd licht euforisch als ik door zo’n gebouw loop. Geen idee wat het is. Gisteren mocht ik er, hoera, weer even heen.
Direct bij de ingang van het WKZ word ik al op mijn wenken bediend. Er lopen daar namelijk strepen over de vloer. Ik ben gek op strepen op de vloer. Je weet nooit waar ze heen lopen. De strepen in het WKZ hebben kleuren en nergens worden de kleuren uitgelegd. Dat maakt het zo spannend.
Even een zijpad: ik denk dat ik mijn enthousiasme voor strepen heb opgelopen bij een kinderfeestje toen ik tien was en we na een zoektocht van drie uur uiteindelijk – als team – een schat mochten opgraven, wat één knikker bleek te zijn. We waren met z’n vieren en die knikker moesten we delen. Daarna heeft het ding dus nooit meer gerold en verloor de knikker zijn lotsbestemming. Ik heb die ouders nooit begrepen, want een jaar later zetten ze ons voor Flodder in Amerika. We waren elf en zagen voor het eerst blote vrouwen.
Maar terug naar de strepen. De gedachte dat er aan het eind van zo’n streep iets op mij ligt te wachten. Wat ik niet hoef te delen, want van KP mag ik toch alles houden. Tenzij het een leuke gadget of iets anderszins bruikbaars is.
Gisteren liep de blauwe naar de echo en de oranje naar de poli. Dat was goed, want daar moest ik ook zijn. Aan het eind van de blauwe lijn hing een blauwe bak waar ik mijn status in moest doen. Zo logisch allemaal, dat ik er blij van werd. De verpleegkundige pakte mijn status en riep mij uit de wachtkamer. Het werkte!
Misschien dat wij in ons nieuwe huis ook strepen aanbrengen. Ik weet zeker dat ons huishouden dan efficiënter zal verlopen. Ik droom nu van roze strepen voor mij en blauwe voor KP. De roze streep loopt naar de strijkplank en de blauwe strepen lopen naar de stofzuiger, de vaatwasser, de wasmachine en de stofdoek. In mijn droom zeg ik altijd ‘hup, zoek blauw’, waarna al die nare klussen worden aangepakt. Door KP of door de huishoudster die hij hoogstwaarschijnlijk wel zal vinden als ik de strepen invoer.
Inspirerend hoor, ziekenhuizen.
Momenteel geen reacties tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>